Posmaruj futro kota i mówić do niej miłe słowa, próbując ją uspokoić. Przesyłać ciepło kotu naszym kontaktem, termoforami czy kocami, bo upał pomaga mu się uspokoić. Zastosowanie syntetyczne feromony dla kotów frakcja 3 feromonów do twarzy, które redukują stres i niepokój, uspokajając naszego kota w rui. Kastracja polega na usunięciu części układu rozrodczego, więc w przypadku samicy jajników i jajowodów oraz macicy. Kocice można więc wysterylizować jak i wykastrować .Obydwa zabiegi uniemożliwiają zwierzęciu zajście w ciąże i są nieodwracalne. Jednak niewątpliwie najbezpieczniejszą opcją jest kastracja, gdyż daje nam Kot czy kotka – jak rozpoznać płeć u kota domowego? U kotów, podobnie jak u ludzi, występuje dymorfizm płciowy, chociaż nie zawsze jest on widoczny na pierwszy rzut oka. W przypadku niektórych dzikich kotów np. lwów, różnice między samcami i samicami są bardzo wyraźne. Jak poznat kočku od kocoura. Genitálie: Nejspolehlivějším způsobem, jak rozlišit kočku od kocoura, je podívat se na genitálie. U kocourů jsou výrazná varlata, která jsou viditelná pod ocasem. Kočky mají menší a méně nápadná pohlavní orgány. Velikost: V průměru jsou kocouři větší než kočky. Przez pierwsze tygodnie ciąża nie daje żadnych charakterystycznych objawów, a zmiany w zachowaniu zwierzaka są tak subtelne, że nietrudno je przeoczyć. Pewne symptomy można zauważyć dopiero w trzecim tygodniu ciąży, gdy kotka zaczyna jeść za dwoje, a jej sutki robią się ciemniejsze, wydają się większe i trochę podpuchnięte. W tym celu musisz tylko zajrzeć pod ogon. Poniżej przedstawiamy kluczowe różnice, dzięki którym łatwiej rozpoznasz ujście układu moczowo-płciowego – zarówno u kotów rasowych, jak i dachowców. Jak rozpoznać kocura? W przypadku osobników męskich odbyt i ujście układu moczowo-płciowego są od siebie znacznie oddalone. . Sterylizacja i kastracja to najlepsze sposoby na uniknięcie uciążliwych skutków rui, zapobieganie ciąży u kotów oraz ochrona przed wieloma chorobami. To również ważne narzędzie przeciwdziałania bezdomności wśród zwierząt. Na czym polega sterylizacja kotki? Czym różni się od kastracji? Jak opiekować się zwierzęciem po zabiegu? Spis treści: Co to jest sterylizacja kotki? Czym się różni od kastracji? Kastracja i sterylizacja kotki – zalety Sterylizacja kotki – kiedy wybrać się na zabieg? Jak przygotować kotkę do kastracji? Jak zająć się kotką po sterylizacji? Kotka po sterylizacji – zachowanie Sterylizacja kotki – cena Co to jest sterylizacja kotki? Czym się różni od kastracji? Sterylizacja i kastracja to zabiegi trwałej, chirurgicznej antykoncepcji, które na stałe pozbawiają zwierzę możliwości rozrodu. Zwyczajowo przyjęło się używać terminu „sterylizacja” w przypadku pozbawienia płodności kotki, a „kastracja” – kocura. Oba pojęcia bywają też traktowane jako synonimy. Jest to niewłaściwe rozumienie tych słów. W terminologii medycznej pojęcia te definiuje się zupełnie inaczej. Sterylizacja kotki polega na przecięciu lub podwiązaniu jajowodów. Kastracja natomiast polega na całkowitym usunięciu jajników lub macicy wraz z jajnikami. U kocurów również można przeprowadzić zarówno kastrację, jak i sterylizację – pierwszy zabieg polega na wycięciu jąder, drugi na przecięciu nasieniowodów. Zabiegi kastracji i sterylizacji kotki wykonuje się w znieczuleniu ogólnym. Operacja zaczyna się od nacięcia powłok brzusznych, a następnie usuwa się gonady (wraz z macicą) lub podwiązuje jajowody. W praktyce weterynaryjnej wykonuje się zazwyczaj zabieg kastracji. W przychodniach weterynaryjnych lekarze dysponują sprzętem, który monitoruje tętno i inne życiowe parametry podczas trwania całej operacji. Rodzaj znieczulenia i środki anestetyczne są dobierane indywidualnie do potrzeb każdego zwierzęcia. Kastracja i sterylizacja kotki – zalety Kastracja czy sterylizacja kotki powodują trwałą niepłodność – dają pewność, że kotka nigdy nie będzie miała rui i nie zajdzie w ciążę. Zabiegi te pomagają przede wszystkim w ograniczaniu bezdomności zwierząt. Kastracji powinny być poddawane wszystkie zwierzęta, które nie są osobnikami hodowlanymi. Za sprzedaż zwierząt z niezarejestrowanych hodowli grożą surowe kary. W niektórych krajach Europy wprowadzony jest nawet nakaz kastracji zwierząt niehodowlanych. Kastracja i sterylizacja kotki mają też korzystny wpływ na jej zdrowie. Zapobiegają chorobom macicy i jajników, takim jak ropne zapalenie macicy (tzw. ropomacicze). Istnieje mniejsze prawdopodobieństwo wystąpienia nowotworu sutka u wykastrowanej lub wysterylizowanej kotki, zwłaszcza jeśli zabieg zostanie wykonany przed pierwszą rują. Ważne jest również to, że kotka traci popęd płciowy, który jest przyczyną frustracji u zwierzęcia, gdy nie może zostać zaspokojony. Sterylizacja kotki – kiedy wybrać się na zabieg? Dobrym momentem kastracji lub sterylizacji kotki jest wiek około 6–12 miesięcy, minimum dwa tygodnie po pierwszej rui. Niektórzy lekarze weterynarii rekomendują wcześniejszą kastrację lub sterylizację kotki – przed pierwszą rują, co zapobiega poważnej nowotworowej chorobie gruczołu mlekowego. Dokładny termin zabiegu powinien ustalić lekarz weterynarii, na podstawie indywidualnych cech danego zwierzęcia. Wczesna sterylizacja zmniejsza ryzyko powikłań pooperacyjnych, ponieważ narządy młodego zwierzęcia nie są jeszcze dobrze wykształcone i ukrwione. Im młodszy kot, tym lepiej znosi narkozę i szybciej dochodzi do siebie po operacji. Bardzo wczesną sterylizację praktykuje się zwłaszcza w przypadku kotek wolnożyjących i dzikich, ponieważ trudno jest na czas zaobserwować u nich objawy pierwszej rui. Poza tym znane są przypadki kotek, które zaszły w ciążę nawet około 4. miesiąca życia. Mitem jest, że kotkę należy kastrować dopiero po pierwszej ciąży. Takie postępowanie nie ma medycznego uzasadnienia. Niestety wciąż pokutuje przekonanie, że młoda kotka ma instynkt macierzyński i powinna choć raz zostać mamą. W rzeczywistości instynkt ten pojawia się dopiero po urodzeniu kociąt. Im szybciej- zgodnie z zaleceniami lekarza- wykonamy zabieg kastracji, tym lepiej dla zwierzęcia. Kiedy sterylizować kotkę, która urodziła potomstwo, aby nie zaszła w kolejną ciążę? Zabieg ten wykonuje się około 5–8 tygodni po porodzie. Zbyt wczesna kastracja może wstrzymać laktację u kotki. Zwierzę po zabiegu jest bardzo osłabione i nie może dobrze opiekować się potomstwem nawet przez kilka dni. Istnieje też ryzyko, że kocięta uszkodzą ranę lub szwy. Jak przygotować kotkę do kastracji? Przed zabiegiem kastracji lub sterylizacji kotki, konieczna jest wizyta wstępna u lekarza weterynarii. Czasem konsultacja przed kastracją obejmuje morfologiczne i biochemiczne badanie krwi i wtedy zwierzę powinno być na czczo (ok. 6–8 godzin bez jedzenia), dlatego przed wizytą ustal z lekarzem, jak przygotować do niej kotkę. Dokładne zbadanie kota jest konieczne do tego, żeby wykluczyć jakiekolwiek przeciwwskazania do operacji. Sterylizację i kastrację można przeprowadzić tylko wtedy, gdy kotka jest całkowicie zdrowa. Przeciwwskazania do sterylizacji kotki: choroby nerek, choroby wątroby, choroby zakaźne, niewydolność oddechowo-krążeniowa, nieprawidłowa krzepliwość krwi, ruja, laktacja. Podczas wizyty poprzedzającej sterylizację lub kastrację powinniśmy dowiedzieć się również, jak przygotować zwierzę do zabiegu. Lekarz weterynarii udzieli wszystkich niezbędnych informacji. Najważniejsze zalecenia to: kot powinien być na czczo – przez 6-8 godzin przed operacją nie można karmić kota, około 2 godziny przed zabiegiem należy również uniemożliwić kotu dostęp do wody. Jak wygląda sterylizacja kotki? Lekarz najpierw goli sierść na obszarze zabiegowym, a następnie wykonuje cięcie na brzuchu albo z boku ciała kotki. Długość nacięcia zależy od metody zastosowanej przez chirurga – czasami jest to zaledwie 1 cm. Po operacji zakładane są szwy, które usuwa się podczas wizyty w lecznicy po około 7 dniach. Aby nie uszkodzić i zanieczyścić rany, do momentu zdjęcia szwów, kotka musi nosić ubranko pooperacyjne albo kołnierz, który jednak dla zwierzęcia jest mniej wygodny. W dzień zabiegu lekarz aplikuje antybiotyk oraz lek przeciwbólowy. Po 1-2 dniach odbywa się wizyta kontrolna, podczas której specjalista ocenia proces gojenia się rany i ewentualnie podaje kotce kolejną dawkę antybiotyku i leku przeciwbólowego. Jak zająć się kotką po sterylizacji? Znieczulenie ogólne i każda ingerencja chirurgiczna niosą ze sobą pewne ryzyko. Powikłania występują stosunkowo rzadko, ale jednak mogą się zdarzyć. Zwierzę po zabiegu musi być wybudzone i świadome, zanim zabierzesz je do domu. Rolą lekarza weterynarii jest dopilnowanie, aby proces wybudzania z narkozy przebiegał poprawnie. Kotka dochodzi do siebie w ciągu kilku godzin od zabiegu. Gdy już będzie w domu: zapewnij jej ciepło, z uwagi na obniżenie temperatury ciała po zabiegu – może to być ulubione posłanie z ciepłym (ale nie gorącym) termoforem lub poduszką elektryczną; umieść ją w cichym i spokojnym miejscu, w którym będzie czuła się bezpiecznie i nic jej nie będzie niepokoiło; legowisko ułóż na podłodze – kotka przez kilka-kilkanaście godzin po operacji może mieć problemy ze wstawaniem i utrzymaniem równowagi, pozwoli to uniknąć upadków i urazów; przypilnuj kotkę, żeby przez kilka dni po zabiegu ograniczyła aktywność, w szczególności skakanie, które w skrajnych przypadkach może doprowadzić do przepukliny; w pobliżu legowiska umieść kuwetę – kot po kroplówce produkuje więcej moczu i po przebudzeniu może poczuć potrzebę opróżnienia pęcherza; pod tylną część ciała kotki podłóż podkład higieniczny – niektóre zwierzęta mogą mimowolnie oddawać mocz lub kał jeszcze przez kilka godzin po zabiegu; przestrzegaj zaleceń lekarza weterynarii w kwestii jedzenia i picia – wodę zazwyczaj można podać dopiero po całkowitym wybudzeniu kota (około 6 godzin po zabiegu), aby zapobiec zakrztuszeniu się; a posiłek nawet dopiero kolejnego dnia po operacji; jeśli lekarz nie zaleci inaczej, kotka powinna mieć założony fartuszek pooperacyjny do momentu usunięcia szwów – możesz go zdejmować tylko wtedy, kiedy masz na nią oko i nigdy w nocy; gojąca się rana swędzi, przez co kotka może ją zbyt intensywnie lizać i próbować wyrwać szwy, dlatego musisz dopilnować, by fartuszek był prawidłowo założony; codziennie sprawdzaj ranę pooperacyjną – jeśli nie goi się prawidłowo, ma nieprzyjemny zapach lub jest stale obrzęknięta, udaj się na konsultację do lekarza weterynarii. Chociaż powikłania po sterylizacji kotki występują stosunkowo rzadko, to powinieneś uważnie obserwować swojego pupila, zwłaszcza przez pierwsze godziny i dni po operacji. Niektóre powikłania (na szczęście rzadkie) to krwotok wewnętrzny, krwawienie z pochwy, ziarniak, przepuklina. W razie wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów powinniśmy od razu udać się do lekarza weterynarii. Ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia nadwagi i otyłości, dieta kotki po sterylizacji lub kastracji wymaga pewnych modyfikacji. Usunięcie narządów płciowych powoduje tworzenie się nowej równowagi hormonalnej w organizmie zwierzęcia. Wpływa to na spowolnienie tempa metabolizmu oraz zwiększenie apetytu, przez co kotka może szybko przytyć, jeśli nie zmienimy jej żywienia. Kotki po sterylizacji powinny otrzymywać karmę o niższej zawartości tłuszczu, obniżonej kaloryczności i zawierającą optymalną ilość minerałów w trosce o drogi moczowe. Po kastracji wzrasta ryzyko kamicy moczowej, a dzięki obniżonej zawartości minerałów, z których mogą tworzyć się kamienie moczowe, ryzyko to jest zmniejszane. Wybieraj pokarm kompletny i zbilansowany: suchą karmę opracowaną specjalnie dla zwierząt po kastracji i sterylizacji oraz mokre jedzenie. Wilgotny pokarm zawiera więcej wody i mniej kalorii niż karma sucha, dlatego warto podawać go kotom po sterylizacji. Należy zachować przy tym odpowiednie proporcje: 90% karmy mokrej i 10% karmy suchej, pod względem masy produktu. Takie żywienie kota pomaga w kontrolowaniu jego masy ciała oraz w dbaniu o zdrowie jego dróg moczowych. Kotka po sterylizacji - zachowanie Wbrew powszechnemu przekonaniu, sterylizacja kotki nie wpływa na zmianę jej charakteru. Zabieg nie ma żadnego wpływu na psychikę zwierzęcia. Wpływa natomiast na poziom hormonów płciowych (powoduje spadek stężenia estrogenów) i eliminuje ruję, więc znikają uciążliwe dla niej i jej opiekuna objawy: natarczywe miauczenie, ocieranie się o nogi, brak apetytu, bezsenność. Dzięki sterylizacji kotka uspokaja się i odzyskuje równowagę. Kotka może w tym czasie mieć też zwiększony apetyt i skłonności do „żebrania”, kiedy spożywasz posiłek. Takie zachowanie obserwuje się zwłaszcza przez pierwszych kilkanaście tygodni po zabiegu. Sterylizacja kotki - cena Ceny sterylizacji i kastracji kotki mieszczą się w granicach 150-500 zł. Koszty te zależą od placówki, stosowanych materiałów, metody sterylizacji lub kastracji, rodzaju znieczulenia itp. Do ceny tej należy doliczyć koszt ubranka pooperacyjnego oraz koszt wizyty pooperacyjnej, czyli około 50-100 zł. W niektórych miastach organizowane są akcje sterylizacji kotów za darmo. W wyznaczonych placówkach można wówczas wykonać taki zabieg bez konieczności wnoszenia opłaty lub w promocyjnej cenie. Zazwyczaj odbywa się to wiosną, kiedy trwa okres godowy kotów. Przez aktualizacja dnia 18:58 Dymorfizm płciowy, czyli różnice w wyglądzie samca i samicy, nie są u kotów domowych tak wyraźne jak chociażby u lwów. Są jednak na tyle silne, że po wyglądzie zewnętrznym dorosłego zwierzęcia można zwykle rozpoznać, czy mamy do czynienia z kotem, czy kotką. A jak różnica płci przekłada się na charakter i zachowanie kocich panów i panienek? Jak rozpoznać płeć kota? Aby rozpoznać płeć kota – zwłaszcza w przypadku kociąt, u których różnice w wyglądzie nie są jeszcze wykształcone – najlepiej po prostu zajrzeć mu pod ogon. U kotki odległość między odbytem a ujściem układu moczowo-płciowego jest bardzo niewielka; wejście do pochwy ma natomiast kształt pionowej kreski. U kocurów odległość ta jest znacznie większa – dzięki temu rozróżnimy płeć nawet u kociaka, u którego jądra nie zstąpiły jeszcze do moszny. W przypadku dojrzałego kocura różnica jest oczywista. Płeć a wielkość kota Dymorfizm płciowy to różnica w fenotypie, czyli wyglądzie zewnętrznym samca i samicy danego gatunku. Wśród kotów samce przeważnie są większe od samic. Jeśli rozwój małego kocurka przebiegał prawidłowo, w wieku dorosłym zwykle jest masywniejszy niż kotka, mocniej zbudowany, ma większą i szerszą głowę. Nie jest to jednak regułą – zdarzają się także w pełni zdrowe, dorosłe, a filigranowe kocurki, jak również dobrze zbudowane kocice. Różnica wielkości pomiędzy kotem a kotką najsilniej zaznacza się u kotów dużych ras, takich jak maine coony, koty norweskie, ragdolle itp. Maine coony to największe koty domowe©Shuttertsock Płeć a zachowania i charakter kota Mawia się, że kotki są milsze, grzeczniejsze, łagodniejsze, bardziej przywiązane niż kocury. Nie jest to prawdą. W relacjach z człowiekiem kocury nierzadko są wręcz łagodniejsze i bardziej przymilne niż kotki. „Męski” wygląd w przypadku kotów nie oznacza w żadnym wypadku agresji. Kocury nie przywiązują się także do człowieka słabiej niż kotki. Podstawowe różnice w zachowaniu wynikające z płci istotne są wyłącznie w przypadku zwierząt niekastrowanych. Zachowania niewykastrowanego kota Niekastrowany kocur ma skłonności do dłuższych eskapad w poszukiwaniu partnerki. Może przemierzać wówczas duże odległości oraz wdawać się w bójki z innymi kocurami. Narażony jest wówczas na wiele niebezpieczeństw, począwszy od ruchliwych ulic, a skończywszy na ranach odnoszonych w trakcie owych bójek o samice. Oczywiście niewykastrowany kocur nie musi być kotem wychodzącym – kocury hodowlane nie chadzają, gdzie chcą. Wówczas jednak również mają one skłonność do ucieczek, a ponadto znaczą swój teren moczem, którego zapach jest wyjątkowo silny, ostry i trudny do wywabienia. Tych zachowań nie da się kocura oduczyć. Jedynym – i ze wszech miar zalecanym – wyjściem z tej sytuacji jest kastracja kota (nie dotyczy to oczywiście kocurów rasowych przeznaczonych do hodowli). Zachowania niewykastrowanej kotki Z niewykastrowaną kotką nie ma takich problemów – do momentu, gdy nie dostanie rui. W czasie rui kotka nawołuje partnerów, unosi zad i ogon, tarza się, ociera o wszelkie napotkane na drodze przedmioty. Często nie śpi, nie je, jest więc wyczerpana. Jeśli nie zostanie pokryta przez kocura, ruja może w naturalny sposób się wyciszyć (aż do kolejnej, za kilka miesięcy), ale może też przejść w ruję permanentną. Kotka w rui ma też skłonność do ucieczek – wystarczy chwila nieuwagi, a czmychnie między nogami. Niektóre kotki również znaczą teren moczem, choć jego woń jest nieporównywalnie słabsza niż zapach moczu niewykastrowanego kocura. Zarówno kocurka, jak i kotkę należy wykastrować najlepiej przed osiągnięciem pełni dojrzałości płciowej, czyli przed pierwszą rują u kotki (optymalny okres to między 4. a 6. miesiącem życia), a w przypadku samca – zanim zacznie znaczyć teren oraz interesować się samicami, zwykle między 6. a 8. miesiącem życia. Płeć a alergia na kota Co ciekawe, na płeć kota powinni zwrócić uwagę kociarze-alergicy. Kocury (a już zwłaszcza niewykastrowane) produkują więcej alergenów niż kotki, jako że ich gruczoły łojowe są znacznie bardziej produktywne niż u kotek (poza tym kocury mają ich po prostu więcej). Warto pamiętać bowiem, że to nie kocia sierść uczula, lecz białko znajdujące się w kocich wydzielinach, takich jak ślina czy właśnie łój. Za wzmożone wydzielanie łoju odpowiada testosteron, dlatego już kastracja kocura obniża nieco jego „alergiczność”. Co więc wybrać? Kota czy kotkę? ©Shutterstock W przypadku kotów wykastrowanych nie ma różnicy, czy wybierzemy kocura, czy kotkę. Wykastrowane kocury mają często opinię szczególnie „miziastych”, ale charakter jest przede wszystkim cechą osobniczą i zależy od konkretnego kota, nie od jego płci. Jedynie różnice w wyglądzie zewnętrznym mogą do pewnego stopnia pomóc w wyborze. Jeśli marzymy o kocim olbrzymie, wśród nich znajdziemy raczej samce. Elegancka, drobna figura to częściej domena kotek, chociaż i szczupłych, wytwornych kocurków nie brakuje. Jeśli marzysz o założeniu hodowli kotów rasowych, zapewne będziesz posiadać stadko kotów obu płci, ale na pytanie, czy najpierw wybrać kota, czy kotkę, odpowiedź jest jedna – zacząć musisz od kotki. Posiadanie rodowodowego kocura nie pozwala na rejestrację hodowli, a wyłącznie na dopuszczenie kocura do rodowodowej kotki pochodzącej z innej hodowli. Hodowlę może zarejestrować właściciel rodowodowej kotki. W większości przypadków jednak porównanie „kot a kotka” nie przynosi w efekcie większych różnic między płciami z wyjątkiem delikatnego dymorfizmu. W przypadku kotów wykastrowanych dokonujemy wyboru, biorąc pod uwagę wyłącznie nasze upodobania dotyczące charakteru, wieku, umaszczenia kota, którego bierzemy pod swoją opiekę. Zarówno kot, jak i kotka będą równie oddanymi przyjaciółmi. Przeczytaj również: Ile kosztują koty rasowe? Ashera – poznaj najdroższego kota na świecie Najdroższe koty świata – poznaj rekordzistów Jakie rasy kotów najmniej uczulają? Rasy kotów najbardziej przyjazne dzieciom Ailurofobia - jak sobie radzić z lękiem przed kotami? Witam. Moja kotka przeszła 3 lata temu sterylizację a od jakiegoś czasu (parę miesięcy) zaznacza teren moczem jak prawdziwy kocur. Jakiś czas temu miała problemy z drogami moczowymi ale była leczona u weterynarza. Czy jest możliwe wyleczenie w jakiś sposób takiego zachowania? Kocham moją koteczkę i nie chcę się jej pozbyć za żadne skarby ale za chwilę to ja cały mój dom będę miała zalany moczem (zniszczyła mi już meble w jednym pokoju). Serdecznie pozdrawiam. Karolina. Witam, proponuję zacząć od dokładnego badania moczu i USG układu mooczowego. Przyczyną takiego zachowania kotki może być przewlekły stan zapalny pęcherza lub reakcja na stres. Pozdrawiam Na pierwszy rzut oka rzeczywiście takie zachowanie wygląda na brutalne. To jednak tylko pozory. Jeśli już kogoś tu miałbym nazwać brutalnym, to z pewnością nie byłby to kocur. Czasem żal mi tych biednych kocich kawalerów, którym podczas zalotów dostaje się od kotek po głowach. W kocich zalotach zdecydowany prym wiodą samice. I to one potrafią brutalnie traktować swych adoratorów. A ci zwykle starają się raczej „słownie” przekonać kotki do romansu aniżeli siłą. Dlaczego więc podczas kopulacji chwytają swoje wybranki za kark? Niejaki Desmond Morris – brytyjski naukowiec i autor wielu poczytnych książek o zachowaniu ludzi i zwierząt – twierdzi, że to taki „chwyt psychologiczny”. Czy widzieliście kiedyś, jak kotka przenosi swe młode w zębach, trzymając je za skórę na karku. Kocięta zachowują się wówczas jak małe bezwolne worki. Dorosły kot reaguje zresztą tak samo, gdy odpowiednio chwycić go za kark i podnieść – zwisa niczym kociaczek. Chwytając kotkę za kark podczas kopulacji kocur wyzwala u niej ten sam odruch. Ma ona ponoć podświadomie zareagować jak kociak, ulec samcowi i nie atakować go. I to działa? Wygląda na to, że tak. W każdym razie do chwili, gdy jest już po wszystkim. Wówczas kocur puszcza samicę i ucieka jak najdalej od niej. Żadne bowiem „chwyty psychologiczne” mu już nie pomogą – wściekła kocica rzuca się na niego z pazurami. Ale można ją zrozumieć, ponieważ akt kopulacji sprawia jej ból, o czym wcześniej już pisałem. Zdjęcie: Odwieczny dylemat, którego jeszcze nikomu nie udało się w pełni rozwiązać. Tak, jak przyszli właściciele psiego przyjaciela nie mogą się zdecydować, czy wybrać suczkę czy psa, tak osoby pragnące gościć w domu kota mają problem z wyborem: kocur czy kotka? W praktyce podjęcie decyzji może być uzależnione wyłącznie od przypadku, bo cechy charakteru czworonoga niekoniecznie muszą wynikać z jego płci. Jeśli myślisz o hodowli – zacznij od kotki Kotkę zdecydowanie powinny wybrać osoby, które planują założenie i prowadzenie hodowli kotów rasowych. Tylko wówczas będą mogli ją zarejestrować i rozpocząć rozród. Posiadanie kocura, nawet rodowodowego, nie umożliwia założenia hodowli, a jedynie „udostępnianie” go do rozrodu. Jest to więc jedyna sytuacja, w której płeć kota ma jakiekolwiek znaczenie. Wiele osób sądzi, że kotki są mniej kłopotliwe, spokojniejsze i bardziej „rodzinne”. To niekoniecznie jest prawda, bo i wśród kocich pań zdarzają się zwierzęta bardzo problematyczne i dominujące. Dlatego przed wyborem kota należy przede wszystkim porozmawiać z hodowcą, który przybliży nam cechy charakteru rodziców zwierzaka. To kolejny argument za tym, aby kota kupić wyłącznie z zarejestrowanej hodowli, a nie na bazarze czy giełdzie samochodowej. Nie ma kotów „bezproblemowych” Zarówno kotki, jak i kocury, potrafią dać się swoim właścicielom ostro we znaki. Te pierwsze najbardziej w okresie rui, kiedy to cierpliwość człowieka jest naprawdę wystawiana na ciężką próbę. Kotki trzeba bowiem pilnować, znosić jej humory, a także pogodzić się z tym, że wokół naszego domu będą krążyć całe pielgrzymki adoratorów. Z kolei kocury mają bardzo przykrą dla człowiek manierę notorycznego znaczenia terenu. Robią to czasami bez opamiętania, za nic mając fakt, że właściciel przygotował im piękną kuwetę. Natura okazuje się silniejsza. Kocury potrafią być też bardzo agresywne w czasie, gdy wyczują w okolicy kotkę będącą w okresie rui. Wówczas możemy mieć poważny problem z ich upilnowaniem. Większość tych problemów można łatwo rozwiązać Rozwiązaniem tym jest po prostu kastracja lub sterylizacja. Po tym zabiegu wszystkie kluczowe problemy wynikające z natury kotki lub kocura znikają. Samce przestają znaczyć teren i być agresywne, samice z kolei nie zwabiają już do siebie kocurów i stabilizują się emocjonalnie. Dlatego właśnie ten zabieg jest bezwzględnie polecany wszystkim zwierzętom, które nie są przeznaczone do rozrodu w ramach hodowli. Po przeprowadzonej kastracji czy sterylizacji na dobre znikają jakiekolwiek różnice między płciami. Postronnemu obserwatorowi będzie bardzo trudno odróżnić kotkę od kocura, zwierzę się uspokoi i nie będzie już przejawiać kłopotliwych, charakterystycznych dla danej płci cech. Jego usposobienie oczywiście się nie zmieni, ale to nie jest już w żaden sposób zależne od tego, czy mamy do czynienia z kotką czy z kocurem. Pamiętajcie więc, aby podczas wybierania kota kierować się nie jego płcią, ale właśnie charakterem, jakością hodowli i potwierdzonymi w rodowodzie rodzicami. Wówczas minimalizujemy ryzyko przygarnięcia zwierzęcia, z którym nie będziemy sobie w stanie poradzić.

jak rozpoznać kotke od kocura